او علاوه بر قهرمانی‌های متعدد داخلی، سابقه حضور در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل، جام ملت‌های آسیا و دو فینال لیگ قهرمانان آسیا را دارد. سال‌های طولانی حضور در خط دفاع پرسپولیس و کاپیتانی این تیم، از مهم‌ترین دوره‌های کارنامه ورزشی او محسوب می‌شود.
سیدجلال حسینی پس از پایان دوران بازیگری وارد مربیگری شد و از سال ۱۴۰۱ تا بهمن ۱۴۰۳ در کادر فنی پرسپولیس فعالیت کرد. او پس از تغییرات کادر فنی این باشگاه از جمع سرخ‌پوشان جدا شد. در آبان ۱۴۰۵، نام حسینی به‌عنوان یکی از گزینه‌های احتمالی دستیاری یحیی گل‌محمدی در تیم ملی امید ایران مطرح شده، اما تا ۱۳ آبان ۱۴۰۵ انتصاب رسمی او به این سمت تأیید نشده است. بیوگرافی سیدجلال حسینی را در ادامه متن بخوانید.
بیوگرافی سیدجلال حسینی
سیدجلال حسینی در ۱۴ بهمن ۱۳۶۰ شمسی، برابر با ۳ فوریه ۱۹۸۲ میلادی در بندر انزلی استان گیلان متولد شد.
او در تاریخ ۱۳ آبان ۱۴۰۵، برابر با ۴ نوامبر ۲۰۲۶، ۴۴ سال سن دارد و در بهمن ۱۴۰۵ وارد ۴۵ سالگی می‌شود.
نام کامل او در برخی سوابق ورزشی «سیدجلال حسینی خشکبیجاری» ثبت شده است، اما در فوتبال ایران بیشتر با نام سیدجلال حسینی شناخته می‌شود.
قد او حدود ۱۸۲ سانتی‌متر است و در دوران بازیگری در پست مدافع میانی فعالیت می‌کرد. حسینی راست‌پا بود و در بیشتر سال‌های حضور خود در فوتبال حرفه‌ای، پیراهن شماره ۴ را بر تن داشت.
سیدجلال حسینی اهل کجاست؟
سیدجلال حسینی اهل بندر انزلی در استان گیلان است؛ شهری ساحلی در شمال ایران که سابقه طولانی در فوتبال کشور دارد.
بندر انزلی به‌ویژه با باشگاه ملوان شناخته می‌شود؛ تیمی که بازیکنان متعددی را به فوتبال حرفه‌ای و تیم ملی ایران معرفی کرده است.
حسینی نیز از همین مسیر وارد فوتبال شد و نخستین مراحل فعالیت ورزشی خود را در مجموعه ملوان پشت سر گذاشت.
او اگرچه بخش مهمی از دوران حرفه‌ای خود را در شهرهای تهران، اصفهان و کرج گذراند و مدتی نیز در قطر بازی کرد، ارتباطش با فوتبال گیلان و شهر زادگاهش همواره بخشی از هویت ورزشی او بوده است.
خانواده و دوران کودکی سیدجلال حسینی
سیدجلال حسینی در خانواده‌ای اهل گیلان متولد شد. نام پدر او جهان حسینی است و برادرش سیدجمال حسینی نیز سابقه فعالیت در فوتبال را دارد.
حسینی در گفت‌وگوهای خود به نقش خانواده در حمایت از مسیر ورزشی‌اش اشاره کرده است. او از سال‌های نوجوانی به فوتبال علاقه داشت و بخش مهمی از زمان خود را صرف تمرین و پیشرفت در این رشته می‌کرد.
اطلاعات منتشرشده درباره جزئیات دوران کودکی او محدود است و نمی‌توان درباره شرایط اقتصادی خانواده یا اتفاقات شخصی آن دوره بدون اطلاعات معتبر اظهار نظر کرد.
آنچه از مسیر حرفه‌ای حسینی مشخص است، آغاز فوتبال در محیطی بوده که باشگاه ملوان و مسابقات محلی و استانی در آن جایگاه مهمی داشته‌اند.
تحصیلات سیدجلال حسینی
درباره رشته تحصیلی، دانشگاه محل تحصیل یا مدرک دانشگاهی سیدجلال حسینی اطلاعات دقیق و قابل اتکایی منتشر نشده است.
بخش شناخته‌شده آموزش حرفه‌ای او به فوتبال و دوره‌های تخصصی مربیگری مربوط می‌شود.
حسینی پس از پایان دوران بازیگری، برای ادامه فعالیت در فوتبال وارد مسیر دریافت مدارک مربیگری شد. او در سال‌های بعد توانست شرایط لازم برای حضور در کادر فنی تیم‌های حرفه‌ای را کسب کند.
در سوابق مربیگری او، مدرک مربیگری A کنفدراسیون فوتبال آسیا نیز ثبت شده است. این مدرک مربوط به آموزش تخصصی مربیان فوتبال است و نباید با مدرک دانشگاهی اشتباه گرفته شود.
شروع فعالیت حرفه‌ای سیدجلال حسینی
سیدجلال حسینی فوتبال را از تیم‌های پایه ملوان بندر انزلی آغاز کرد. حضور در این باشگاه نخستین فرصت جدی او برای ورود به ساختار فوتبال حرفه‌ای ایران بود.
او در اوایل دهه ۱۳۸۰ به تیم بزرگسالان ملوان راه پیدا کرد و از سال ۱۳۸۱ در مسابقات رسمی باشگاهی حضور داشت.
در آن زمان، ملوان یکی از تیم‌های باسابقه فوتبال ایران بود و بازیکنان جوان این باشگاه فرصت داشتند در مسابقات سطح اول کشور تجربه کسب کنند.
حسینی در این دوره در پست دفاع میانی بازی می‌کرد و به‌تدریج توانست توانایی‌های دفاعی خود را در رقابت با مهاجمان باتجربه لیگ نشان دهد.
چند فصل حضور در ملوان زمینه انتقال او به تیم‌های مدعی قهرمانی را فراهم کرد و مسیر حرفه‌ای وی از فوتبال گیلان به باشگاه‌های بزرگ‌تر کشور گسترش یافت.
مسیر حرفه‌ای سیدجلال حسینی
سال‌های ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۴؛ آغاز فوتبال حرفه‌ای در ملوان
نخستین دوره حضور سیدجلال حسینی در فوتبال بزرگسالان به باشگاه ملوان بندر انزلی مربوط می‌شود.
او در فاصله سال‌های ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۴ برای این تیم بازی کرد و تجربه حضور در مسابقات لیگ برتر ایران را به دست آورد.
ملوان در آن سال‌ها یکی از تیم‌های شناخته‌شده فوتبال کشور بود و حضور در ترکیب این باشگاه برای یک مدافع جوان فرصت مناسبی محسوب می‌شد.
حسینی در این دوره توانست جایگاه خود را به‌عنوان مدافع میانی تثبیت کند و توجه باشگاه‌های دیگر را جلب کند.
در نهایت، عملکرد او باعث شد در سال ۱۳۸۴ راهی سایپا شود.
سال‌های ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸؛ حضور در سایپا و نخستین قهرمانی لیگ برتر
سیدجلال حسینی در سال ۱۳۸۴ به سایپا پیوست و چهار فصل در این باشگاه حضور داشت.
انتقال به سایپا یکی از مراحل مهم پیشرفت حرفه‌ای او بود؛ زیرا این تیم در آن دوره از باشگاه‌های دارای ساختار منظم و بازیکنان باتجربه لیگ برتر محسوب می‌شد.
مهم‌ترین اتفاق دوران حضور حسینی در سایپا، قهرمانی این تیم در لیگ برتر فصل ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۶ بود.
سایپا در آن فصل با هدایت علی دایی به قهرمانی رسید و حسینی به‌عنوان یکی از مدافعان تیم، نخستین عنوان قهرمانی لیگ برتر خود را تجربه کرد.
این موفقیت جایگاه او را در فوتبال ایران تقویت کرد و زمینه حضور منظم‌تر در تیم ملی را نیز فراهم ساخت.
سال‌های ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۱؛ سه قهرمانی پیاپی با سپاهان
حسینی در سال ۱۳۸۸ به سپاهان اصفهان پیوست؛ انتقالی که آغاز یکی از موفق‌ترین دوره‌های باشگاهی او بود.
سپاهان در آن مقطع از تیم‌های اصلی مدعی قهرمانی لیگ برتر به شمار می‌رفت و ترکیبی از بازیکنان باتجربه و ملی‌پوش را در اختیار داشت.
حسینی در خط دفاع این تیم نقش مهمی بر عهده گرفت و همراه سپاهان سه فصل متوالی قهرمان لیگ برتر شد.
این قهرمانی‌ها در فصل‌های ۱۳۸۸ تا ۱۳۸۹، ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۰ و ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۱ به دست آمدند.
سه قهرمانی پیاپی با سپاهان باعث شد تعداد جام‌های لیگ برتری حسینی به چهار عنوان برسد.
این دوره همچنین از نظر حضور در مسابقات آسیایی برای او اهمیت داشت و تجربه بازی در رقابت‌های باشگاهی قاره را افزایش داد.
سال‌های ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۳؛ نخستین حضور در پرسپولیس
سیدجلال حسینی در سال ۱۳۹۱ برای نخستین بار به پرسپولیس تهران پیوست.
پرسپولیس در آن مقطع با تغییرات مدیریتی و فنی روبه‌رو بود و برای تقویت خط دفاع، بازیکنان باتجربه‌ای جذب کرده بود.
حسینی در نخستین دوره حضور خود در پرسپولیس به یکی از مدافعان اصلی تیم تبدیل شد.
او در فصل ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۳ همراه پرسپولیس در رقابت قهرمانی لیگ برتر حضور داشت و در نهایت با این تیم به مقام نایب‌قهرمانی رسید.
اگرچه این دوره با قهرمانی لیگ همراه نبود، حضور در یکی از پرطرفدارترین باشگاه‌های ایران باعث شد نام حسینی بیش از گذشته در میان هواداران فوتبال مطرح شود.
فصل ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۴؛ تجربه بازی در الاهلی قطر
پس از دو فصل حضور در پرسپولیس، سیدجلال حسینی در تابستان ۱۳۹۳ به الاهلی قطر پیوست.
این انتقال نخستین تجربه باشگاهی او در خارج از ایران بود.
حسینی در لیگ ستارگان قطر بازی کرد و فرصت حضور در محیطی متفاوت از فوتبال باشگاهی ایران را به دست آورد.
او در این دوره در خط دفاع الاهلی حضور داشت و تجربه رقابت با مهاجمان خارجی و بازیکنان ملی‌پوش کشورهای مختلف را کسب کرد.
حضور در فوتبال قطر یک فصل ادامه پیدا کرد و حسینی پس از آن تصمیم گرفت به لیگ برتر ایران بازگردد.
فصل ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۵؛ بازگشت به ایران و بازی برای نفت تهران
سیدجلال حسینی در سال ۱۳۹۴ پس از پایان حضور در قطر به نفت تهران پیوست.
نفت تهران در آن سال‌ها از تیم‌های رقابتی فوتبال ایران بود و بازیکنان باتجربه‌ای در ترکیب خود داشت.
حسینی در این تیم نیز در پست دفاع میانی به میدان رفت و پس از یک فصل حضور، از نفت جدا شد.
دوران بازی برای نفت تهران آخرین مرحله حرفه‌ای او پیش از بازگشت طولانی‌مدت به پرسپولیس بود.
سال ۱۳۹۵؛ بازگشت به پرسپولیس و آغاز دوره کاپیتانی
در تابستان ۱۳۹۵، سیدجلال حسینی بار دیگر به پرسپولیس پیوست.
این انتقال در دوران سرمربیگری برانکو ایوانکوویچ اتفاق افتاد؛ زمانی که پرسپولیس در حال شکل دادن به ترکیبی منظم و رقابتی برای حضور در لیگ برتر و مسابقات آسیایی بود.
حسینی خیلی زود به یکی از بازیکنان اصلی خط دفاع تیم تبدیل شد و مسئولیت کاپیتانی پرسپولیس را نیز بر عهده گرفت.
حضور او در این دوره با قهرمانی‌های متوالی پرسپولیس همراه شد و نامش بیش از گذشته با موفقیت‌های این باشگاه ارتباط پیدا کرد.
سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰؛ پنج قهرمانی پیاپی با پرسپولیس
یکی از مهم‌ترین دوره‌های کارنامه سیدجلال حسینی، حضور در پرسپولیس طی پنج فصل متوالی قهرمانی لیگ برتر بود.
پرسپولیس در فصل‌های ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۶، ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۷، ۱۳۹۷ تا ۱۳۹۸، ۱۳۹۸ تا ۱۳۹۹ و ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۰ قهرمان لیگ برتر شد.
حسینی در این دوره به‌عنوان مدافع میانی و کاپیتان تیم حضور داشت و نقش مهمی در سازمان‌دهی خط دفاع بر عهده می‌گرفت.
با این پنج قهرمانی، تعداد عناوین قهرمانی لیگ برتر او به ۹ رسید.
او این تعداد قهرمانی را با سه باشگاه سایپا، سپاهان و پرسپولیس به دست آورد و به یکی از رکوردداران تاریخ لیگ برتر ایران تبدیل شد.
سال ۱۳۹۷؛ صعود پرسپولیس به فینال لیگ قهرمانان آسیا
فصل ۲۰۱۸ لیگ قهرمانان آسیا یکی از دوره‌های شاخص حضور سیدجلال حسینی در پرسپولیس بود.
این تیم با هدایت برانکو ایوانکوویچ توانست به فینال مسابقات راه پیدا کند.
یکی از لحظات مهم این مسیر، دیدار پرسپولیس برابر الجزیره امارات در مرحله یک‌هشتم نهایی بود.
در مسابقه برگشت، حسینی یکی از گل‌های پرسپولیس را به ثمر رساند و نقش مستقیمی در صعود تیم به مرحله بعد داشت.
پرسپولیس در ادامه با عبور از الدحیل قطر و السد قطر به فینال رسید.
در دیدار نهایی، سرخ‌پوشان مقابل کاشیما آنتلرز ژاپن قرار گرفتند و در مجموع دو مسابقه شکست خوردند.
با وجود نایب‌قهرمانی، صعود به فینال آسیا یکی از مهم‌ترین دستاوردهای باشگاهی حسینی محسوب می‌شود.
سال ۱۳۹۹؛ دومین نایب‌قهرمانی آسیا
پرسپولیس در سال ۲۰۲۰ نیز به فینال لیگ قهرمانان آسیا رسید.
در این دوره، تیم با هدایت یحیی گل‌محمدی توانست از مراحل مختلف رقابت‌ها عبور کند و به مسابقه نهایی راه پیدا کند.
سیدجلال حسینی همچنان یکی از بازیکنان باتجربه پرسپولیس بود و در ساختار دفاعی تیم نقش داشت.
پرسپولیس در فینال مقابل اولسان هیوندای کره جنوبی قرار گرفت و با نتیجه دو بر یک شکست خورد.
این مسابقه دومین تجربه حضور حسینی در فینال لیگ قهرمانان آسیا بود.
سال ۱۴۰۱؛ خداحافظی سیدجلال حسینی از فوتبال
سیدجلال حسینی در تابستان ۱۴۰۱ و در سن ۴۰ سالگی تصمیم گرفت از فوتبال حرفه‌ای خداحافظی کند.
او در ۱۰ تیر ۱۴۰۱، برابر با اول ژوئیه ۲۰۲۲، پایان دوران بازیگری خود را اعلام کرد.
حسینی در زمان خداحافظی، ۹ عنوان قهرمانی لیگ برتر و چندین جام داخلی در کارنامه داشت و یکی از باتجربه‌ترین بازیکنان فوتبال ایران محسوب می‌شد.
آخرین باشگاه دوران بازیگری او پرسپولیس بود؛ تیمی که بخش مهمی از موفقیت‌های حرفه‌ای‌اش در آن رقم خورد.
پس از خداحافظی، حسینی به‌جای فاصله گرفتن از فوتبال، فعالیت خود را در حوزه مربیگری ادامه داد.
سیدجلال حسینی در تیم ملی ایران
سیدجلال حسینی از سال ۲۰۰۷ وارد ترکیب تیم ملی بزرگسالان ایران شد و تا سال ۲۰۱۸ سابقه حضور در مسابقات ملی را داشت.
او در این مدت در ۱۱۵ مسابقه ملی به میدان رفت و ۸ گل به ثمر رساند.
حسینی سال‌های طولانی یکی از گزینه‌های اصلی خط دفاع تیم ملی بود و در رقابت‌های انتخابی جام جهانی، جام ملت‌های آسیا و مسابقات دوستانه بین‌المللی حضور داشت.
جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل
یکی از مهم‌ترین دوره‌های ملی سیدجلال حسینی، حضور در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل بود.
او در این مسابقات زیر نظر کارلوس کی‌روش در ترکیب تیم ملی ایران قرار گرفت.
ایران در مرحله گروهی با نیجریه، آرژانتین و بوسنی و هرزگوین هم‌گروه بود.
حسینی در مسابقات تیم ملی حضور داشت و در کنار سایر مدافعان، وظیفه سازمان‌دهی خط دفاع را بر عهده می‌گرفت.
دیدار ایران و آرژانتین که با شکست یک بر صفر تیم ملی در دقایق پایانی همراه شد، از مسابقات به‌یادماندنی این دوره بود.
ایران در نهایت با کسب یک امتیاز از مرحله گروهی کنار رفت.
جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۷، ۲۰۱۱ و ۲۰۱۵
حسینی در سه دوره جام ملت‌های آسیا نیز حضور داشت.
او در جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۷، ۲۰۱۱ و ۲۰۱۵ برای تیم ملی ایران بازی کرد و تجربه حضور در مسابقات قاره‌ای را به دست آورد.
در این دوره‌ها، تیم ملی ایران تا مرحله یک‌چهارم نهایی پیش رفت، اما موفق به کسب عنوان قهرمانی نشد.
حضور در این مسابقات، در کنار بازی‌های انتخابی جام جهانی، بخش مهمی از سابقه بین‌المللی حسینی را تشکیل می‌دهد.
بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ دوحه
سیدجلال حسینی در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ دوحه نیز به‌عنوان بازیکن سهمیه بزرگسال در تیم امید ایران حضور داشت.
تیم ایران در این مسابقات موفق شد مدال برنز کسب کند.
این مدال یکی از افتخارات رسمی حسینی در سطح ملی محسوب می‌شود.
کنار گذاشته شدن از جام جهانی ۲۰۱۸
یکی از اتفاقات مهم و بحث‌برانگیز دوران ملی سیدجلال حسینی، قرار نگرفتن نام او در فهرست نهایی تیم ملی ایران برای جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه بود.
در آن زمان، حسینی با وجود سابقه طولانی حضور در تیم ملی و عملکرد باشگاهی خود، از فهرست نهایی کارلوس کی‌روش کنار گذاشته شد.
این تصمیم با واکنش‌هایی در رسانه‌ها و میان هواداران فوتبال همراه شد.
کی‌روش درباره انتخاب بازیکنان و برنامه‌های فنی خود توضیحاتی ارائه کرد و حسینی نیز در مصاحبه‌های بعدی درباره نحوه اطلاع یافتن از این تصمیم صحبت کرد.
درباره علت دقیق کنار گذاشته شدن او روایت‌های متفاوتی منتشر شد، اما تصمیم نهایی انتخاب بازیکنان در اختیار سرمربی تیم ملی بود.
حسینی در آذر ۱۳۹۷ به‌صورت رسمی از فوتبال ملی خداحافظی کرد.
سال ۱۴۰۱؛ آغاز مربیگری در پرسپولیس
سیدجلال حسینی پس از پایان دوران بازیگری در تابستان ۱۴۰۱، به کادر فنی پرسپولیس اضافه شد.
او فعالیت مربیگری خود را در کنار یحیی گل‌محمدی آغاز کرد؛ مربی‌ای که پیش‌تر در دوران بازیگری حسینی نیز هدایت پرسپولیس را بر عهده داشت.
حضور در کادر فنی برای حسینی فرصتی فراهم کرد تا تجربه سال‌های طولانی بازی در پست دفاع میانی را در محیط مربیگری به کار بگیرد.
او در این دوره به‌عنوان یکی از مربیان تیم در تمرینات و برنامه‌های فنی پرسپولیس حضور داشت.
سال‌های ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳؛ ادامه همکاری با مربیان مختلف
حسینی پس از تغییرات کادر فنی پرسپولیس، به فعالیت خود در این باشگاه ادامه داد.
او در دوره‌های مختلف با یحیی گل‌محمدی، اوسمار ویه‌را، خوان کارلوس گاریدو و کریم باقری همکاری کرد.
پرسپولیس در فصل ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۲ قهرمان لیگ برتر و جام حذفی شد و در فصل ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۳ نیز عنوان قهرمانی لیگ برتر را به دست آورد.
حسینی در این قهرمانی‌ها عضو کادر فنی بود، نه بازیکن تیم؛ بنابراین این عناوین باید از افتخارات دوران بازیگری او جدا در نظر گرفته شوند.
بهمن ۱۴۰۳؛ جدایی از کادر فنی پرسپولیس
در بهمن ۱۴۰۳ و هم‌زمان با حضور اسماعیل کارتال در پرسپولیس، ترکیب کادر فنی این باشگاه تغییر کرد.
سیدجلال حسینی نیز در ۱۰ بهمن ۱۴۰۳ از کادر فنی پرسپولیس جدا شد.
به این ترتیب، دوره حضور پیوسته او در پرسپولیس که از سال ۱۳۹۵ به‌عنوان بازیکن آغاز شده و پس از بازنشستگی در قالب مربی ادامه یافته بود، به پایان رسید.
این جدایی به معنای پایان فعالیت حسینی در فوتبال نبود، اما باعث شد برای مدتی مسئولیت رسمی در کادر فنی یک تیم لیگ برتری نداشته باشد.
سبک بازی و ویژگی‌های حرفه‌ای سیدجلال حسینی
سیدجلال حسینی در دوران بازیگری بیشتر به‌عنوان مدافعی باتجربه، منظم و مسلط بر وظایف دفاعی شناخته می‌شد.
یکی از ویژگی‌های مهم بازی او، جای‌گیری مناسب در خط دفاع بود. حسینی معمولاً تلاش می‌کرد با پیش‌بینی مسیر حرکت مهاجمان و استفاده از تجربه خود، موقعیت‌های خطرناک حریف را کنترل کند.
او در نبردهای هوایی نیز نقش مؤثری داشت و در برخی مسابقات با حضور در محوطه جریمه حریف هنگام ضربات ایستگاهی، موفق به گلزنی شد.
ویژگی دیگر حسینی، ارتباط مستمر با بازیکنان خط دفاع بود. او در دوران کاپیتانی پرسپولیس وظیفه هدایت و هماهنگی مدافعان را بر عهده داشت.
تداوم حضور در سطح اول فوتبال ایران تا ۴۰ سالگی نیز یکی از ویژگی‌های قابل توجه دوران حرفه‌ای او محسوب می‌شود.
حسینی برخلاف مدافعانی که بیشتر به سرعت و حرکات هجومی متکی هستند، در بخش زیادی از دوران بازیگری خود بر جای‌گیری، تجربه و حفظ ساختار دفاعی تیم تکیه داشت.
افتخارات و قهرمانی‌های سیدجلال حسینی
سیدجلال حسینی با ۹ قهرمانی لیگ برتر ایران، رکورددار قهرمانی در این رقابت‌ها در دوران بازیگری خود است.
افتخارات با سایپا
– قهرمانی لیگ برتر ایران در فصل ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۶
افتخارات با سپاهان
قهرمانی لیگ برتر در فصل ۱۳۸۸ تا ۱۳۸۹
قهرمانی لیگ برتر در فصل ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۰
قهرمانی لیگ برتر در فصل ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۱
افتخارات با پرسپولیس در دوران بازیگری
پنج قهرمانی متوالی لیگ برتر از فصل ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۶ تا فصل ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۰
قهرمانی جام حذفی در فصل ۱۳۹۷ تا ۱۳۹۸
قهرمانی سوپرجام فوتبال ایران در سال‌های ۱۳۹۶، ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸
نایب‌قهرمانی لیگ قهرمانان آسیا در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۲۰
افتخارات ملی
مدال برنز بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ دوحه همراه تیم امید ایران
حضور در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل
حضور در سه دوره جام ملت‌های آسیا در سال‌های ۲۰۰۷، ۲۰۱۱ و ۲۰۱۵
افتخارات در دوران مربیگری
قهرمانی لیگ برتر فصل ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۲ همراه کادر فنی پرسپولیس
قهرمانی جام حذفی فصل ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۲ همراه کادر فنی پرسپولیس
قهرمانی لیگ برتر فصل ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۳ همراه کادر فنی پرسپولیس
این عناوین مربوط به دوره حضور حسینی در کادر فنی هستند و در شمار ۹ قهرمانی او به‌عنوان بازیکن قرار نمی‌گیرند.
زندگی شخصی سیدجلال حسینی؛ همسر و فرزندان
سیدجلال حسینی متأهل است و همسر او لیلا ریاحی نام دارد.
این زوج در اواخر دهه ۱۳۸۰ ازدواج کردند. در گزارش‌های عمومی درباره سال دقیق ازدواج، تاریخ‌های ۱۳۸۸ و ۱۳۸۹ ذکر شده و اطلاعات یکسانی درباره این موضوع وجود ندارد.
حاصل زندگی مشترک آنها دو دختر به نام‌های نورا و نیلا است.
حسینی در مصاحبه‌های خود بارها از نقش همسرش در مدیریت امور خانوادگی و حمایت از دوران حرفه‌ای او صحبت کرده است.
او در دوره‌هایی که به دلیل حضور در اردوهای تیم ملی یا بازی در باشگاه‌های خارج از شهر محل زندگی از خانواده دور بوده، به دشواری‌های این شرایط اشاره کرده است.
با این حال، بخش عمده شهرت عمومی سیدجلال حسینی به فعالیت‌های ورزشی او مربوط می‌شود و اطلاعات خصوصی خانواده‌اش ارتباط مستقیمی با ارزیابی کارنامه حرفه‌ای او ندارد.
پایان همکاری با پرسپولیس در سال ۱۴۰۳
جدایی سیدجلال حسینی از کادر فنی پرسپولیس در بهمن ۱۴۰۳ نیز یکی از اتفاقات خبرساز دوران مربیگری او بود.
این اتفاق هم‌زمان با تغییر سرمربی پرسپولیس و حضور کادر فنی جدید رخ داد.
حسینی پس از چند فصل همکاری با مربیان مختلف، از مجموعه فنی باشگاه کنار رفت.
درباره جزئیات مذاکرات و دلایل شخصی احتمالی این جدایی، اطلاعات رسمی کافی برای نتیجه‌گیری قطعی وجود ندارد.
آنچه مشخص است، پایان همکاری او با کادر فنی پرسپولیس در آن مقطع بود.
آبان ۱۴۰۵؛ احتمال همکاری با یحیی گل‌محمدی در تیم ملی امید
یکی از تازه‌ترین اخبار مربوط به سیدجلال حسینی در ۱۳ آبان ۱۴۰۵ منتشر شد.
پس از انتخاب یحیی گل‌محمدی به‌عنوان سرمربی تیم ملی امید ایران، بحث‌هایی درباره ترکیب کادر فنی این تیم شکل گرفت.
گل‌محمدی در ۱۰ آبان ۱۴۰۵ به‌صورت رسمی قرارداد سرمربیگری تیم امید را امضا کرد و برنامه‌ریزی برای تشکیل کادر فنی آغاز شد.
در ادامه، نام سیدجلال حسینی به‌عنوان یکی از گزینه‌های احتمالی دستیاری او مطرح شد.
حسینی پیش‌تر در پرسپولیس با گل‌محمدی همکاری داشته و این سابقه، یکی از دلایل مطرح شدن احتمال همکاری دوباره آنها در تیم امید است.
با این حال، تا تاریخ ۱۳ آبان ۱۴۰۵، حضور حسینی در این سمت قطعی نشده و مذاکرات یا بررسی گزینه‌ها به معنای امضای قرارداد رسمی نیست.
آخرین وضعیت سیدجلال حسینی در سال ۱۴۰۵
تا تاریخ ۱۳ آبان ۱۴۰۵، برابر با ۴ نوامبر ۲۰۲۶، سیدجلال حسینی بازیکن بازنشسته فوتبال ایران است و فعالیت حرفه‌ای او پس از خداحافظی از فوتبال در حوزه مربیگری دنبال شده است.
آخرین مسئولیت رسمی شناخته‌شده او، عضویت در کادر فنی پرسپولیس بود که در بهمن ۱۴۰۳ پایان یافت.
پس از این جدایی، نام حسینی در ارتباط با برخی فرصت‌های مربیگری مطرح شد، اما انتصاب رسمی تازه‌ای برای او تا تاریخ یادشده تأیید نشده است.
جدیدترین خبر حرفه‌ای درباره وی به احتمال حضور در کادر فنی تیم ملی امید ایران مربوط می‌شود.
در صورت نهایی شدن این همکاری، حسینی می‌تواند بار دیگر در کنار یحیی گل‌محمدی فعالیت کند؛ این بار در ساختار تیم ملی امید به‌جای فوتبال باشگاهی.
با این حال، تا زمان اعلام رسمی، نمی‌توان او را مربی یا دستیار تیم امید معرفی کرد.
بنابراین وضعیت تأییدشده سیدجلال حسینی در آبان ۱۴۰۵، بازنشستگی از بازی حرفه‌ای، سابقه مربیگری در پرسپولیس و مطرح بودن نام او برای مسئولیت احتمالی در تیم ملی امید است.
جمع‌بندی؛ سیدجلال حسینی کیست؟
سیدجلال حسینی، متولد ۱۴ بهمن ۱۳۶۰ در بندر انزلی، بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران و کاپیتان پیشین پرسپولیس است. او در دوران حرفه‌ای خود در پست مدافع میانی فعالیت می‌کرد و در سال ۱۴۰۱، پس از حدود دو دهه حضور در فوتبال باشگاهی، از بازیگری خداحافظی کرد.
حسینی فوتبال را از ملوان بندر انزلی آغاز کرد و سپس برای سایپا، سپاهان، پرسپولیس، الاهلی قطر و نفت تهران به میدان رفت. نخستین قهرمانی لیگ برتر او با سایپا رقم خورد و پس از آن سه قهرمانی متوالی با سپاهان و پنج قهرمانی پیاپی با پرسپولیس را تجربه کرد.
او با ۹ قهرمانی لیگ برتر، یکی از رکوردداران تاریخ این رقابت‌هاست. همچنین دو بار همراه پرسپولیس به فینال لیگ قهرمانان آسیا رسید و در مسابقات جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل و سه دوره جام ملت‌های آسیا برای تیم ملی ایران بازی کرد.
بخش مهمی از جایگاه سیدجلال حسینی در فوتبال ایران به سال‌های کاپیتانی او در پرسپولیس مربوط می‌شود. این دوره با موفقیت‌های داخلی متعدد و حضور مستمر در رقابت‌های آسیایی همراه بود. توانایی در سازمان‌دهی خط دفاع، تجربه بالا و ادامه فعالیت حرفه‌ای تا ۴۰ سالگی از ویژگی‌های شناخته‌شده کارنامه ورزشی او هستند.
پس از خداحافظی از فوتبال در تابستان ۱۴۰۱، حسینی وارد مربیگری شد و تا بهمن ۱۴۰۳ در کادر فنی پرسپولیس حضور داشت. او در این دوره با چند سرمربی همکاری کرد و همراه مجموعه فنی باشگاه قهرمانی‌های دیگری را تجربه کرد.
در آبان ۱۴۰۵، سیدجلال حسینی ۴۴ سال دارد و آخرین خبر مهم درباره آینده حرفه‌ای او، مطرح شدن نامش برای حضور احتمالی در کادر فنی تیم ملی امید ایران است. هنوز قرارداد یا انتصاب رسمی تازه‌ای برای وی تأیید نشده، اما سوابق بازیگری و مربیگری او نشان می‌دهد که مسیر حرفه‌ای‌اش پس از بازنشستگی نیز با فوتبال ارتباط داشته است.
