به گزارش شهر بورس، رضا منوچهریراد، مشاور حوزه مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی و کارشناس سیستمهای اقتصادی و اجتماعی، بر لزوم ایجاد نظام حمایت مالی پایه برای افراد 65 سال به بالا تأکید میکند.
وی پیشنهاد میدهد که همه این افراد، حداقل درآمد تضمینی داشته باشند، که معمولاً بر پایه درصدی از حداقل دستمزد تعیین میشود؛ مثلاً ۴۵، ۵۰ یا ۶۰ درصد. میزان دقیق این درصد میتواند بر عهده سیاستگذار باشد و مورد گفتگو قرار گیرد.
در این چارچوب، اگر فردی مستمریبگیر سازمان تأمین اجتماعی باشد و دریافتیاش حدود ۳۰ درصد حداقل دستمزد باشد، در گروهی قرار میگیرد که باید تحت پوشش سیاست تعیین حداقل مستمری قرار گیرد؛ بهگونهای که این سطح حداقلی، مثلاً ۶۰ درصد حداقل دستمزد باشد.
امکان جبران کسری درآمد توسط دولت
در چنین شرایطی، اگر سطح کف درآمد مشخص شده، مثلا ۶۰ درصد حداقل دستمزد باشد، افرادی که درآمدشان کمتر از این سطح است، تحت پوشش قرار میگیرند. در این حالت، دولت یا نهادهای حمایتی موظف میشوند تفاوت درآمد این افراد تا سطح تعیینشده را تامین کنند.
به عنوان مثال، اگر فردی در حال حاضر دریافتیاش کمتر از حداقل مستمری است، دولت مابهالتفاوت این درآمد تا حد موردنظر را جبران خواهد کرد. این سیستم، راهی است برای ایجاد «مستمری تضمینی سالمندی» که بر پایه شهروندی و صرفنظر از سابقه بیمه، حقوقبگیران سالمند، از این حقوق بهرهمند میشوند.
مزایا و ملاحظات سیاستی
این سیاست، حمایت پایه و حداقلی را در دوران سالمندی تضمین میکند و حتی افرادی که سابقه بیمه ندارند هم از این حداقل درآمد بهرهمند میشوند.
البته، باید در تعیین میزان این مستمری دقت و ملاحظه داشت، چرا که رقمهای بالاتر ممکن است انگیزه اشتغال را کاهش دهند. این موضوع نیازمند بررسی دقیق در طراحی سیاستها است.
در نهایت، اصل بنیادی این است که تمام افراد بالای ۶۵ سال باید حداقل درآمد ثابت و تضمینشدهای داشته باشند، حتی در صورت نبود سابقه بیمه. این نقطه آغاز برای تحول در سیاستهای بیمههای اجتماعی و صندوقهای بازنشستگی در ایران محسوب میشود.
