به گزارش شهر بورس، الیکا عبدالرزاقی متولد ۱۸ مرداد ۱۳۵۸ در شهر رامسر است. او فعالیت حرفهای خود را از اواخر دهه ۷۰ آغاز کرد و با حضور در مجموعههای طنز مهران مدیری به اوج شهرت رسید. عبدالرزاقی علاوه بر بازیگری، به دلیل صراحت لهجه در بیان چالشهای زندگی شخصی و حرفهای، همواره مورد توجه رسانهها بوده است. او در سالهای اخیر نیز با حضور در رئالیتیشوها و مجموعههای درام، توانمندی خود را در ژانرهای مختلف به اثبات رسانده و در سال ۱۴۰۴ نیز با پروژههای جدیدی در کانون توجه قرار دارد. در بیوگرافی الیکا عبدالرزاقی، به بررسی دقیق ابعاد زندگی، سوابق حرفهای و آخرین وضعیت این بازیگر میپردازیم.
بیوگرافی الیکا عبدالرزاقی
الیکا عبدالرزاقی دوران کودکی و نوجوانی خود را در شمال ایران سپری کرد. او در خانوادهای بزرگ شد که به هنر علاقه داشتند و همین موضوع مسیر ورود او به دنیای نمایش را هموار کرد. وی دارای مدرک کارشناسی ادبیات نمایشی است. نقطه عطف دوران آموزشی او، شرکت در کلاسهای بازیگری استاد حمید سمندریان بود؛ جایی که وی اصول اولیه و حرفهای بازیگری را آموخت و توانست تکنیکهای بدن و بیان خود را تقویت کند.
عبدالرزاقی همواره از دوران دانشجویی و شاگردی نزد سمندریان به عنوان مهمترین رکن شکلگیری شخصیت هنری خود یاد کرده است. او در محیطی آموزش دید که نظم و انضباط تئاتری حرف اول را میزد. این پیشینه تحصیلی قوی باعث شد که او در اولین حضورهای خود بر صحنه تئاتر، مورد تحسین منتقدان قرار گیرد. او دو برادر دارد که یکی از آنها، بورژین عبدالرزاقی، در زمینه کارگردانی تئاتر فعالیت میکند و الیکا در بسیاری از آثار او به ایفای نقش پرداخته است.
سوابق حرفهای الیکا عبدالرزاقی در سینما و تلویزیون
سوابق هنری الیکا عبدالرزاقی را میتوان به سه دوره مشخص تقسیم کرد: دوره آغازین، دوره همکاری با مهران مدیری و دوره تثبیت به عنوان بازیگر مستقل. او فعالیت خود را در سال ۱۳۷۷ با سریال «گمشده» آغاز کرد و پس از آن در فیلم سینمایی «مومیایی ۳» در کنار بازیگران بزرگی چون پرویز پرستویی قرار گرفت.

بیشترین حجم شهرت وی مربوط به همکاریهای متعدد با مهران مدیری است. بازی در نقش «فخرالتاج» در سریال قهوه تلخ، نقطه پرتاب او بود. او در این نقش با استفاده از لحن خاص و میمیکهای اغراقشده، توانست تصویری ماندگار از یک زن اشرافی در دوران قاجار ارائه دهد. همکاریهای بعدی او در مجموعههایی نظیر «ویلای من»، «شوخی کردم» و «در حاشیه» ادامه یافت.
در بخش جدیتر سوابق هنری، او در سریالهایی مانند «مختارنامه» در نقش همسر عبدالله بن زبیر ظاهر شد که نشاندهنده توانایی او در ایفای نقشهای تاریخی و غیرطنز بود. همچنین حضور در سریال «برف بیصدا میبارد» که یکی از طولانیترین مجموعههای تلویزیونی سالهای اخیر بود، بخش دیگری از کارنامه پرکار او را تشکیل میدهد.
دستاوردها و نقش الیکا عبدالرزاقی در حوزههای هنری
دستاورد اصلی الیکا عبدالرزاقی، ایجاد تعادل میان بازیگری در تئاتر روشنفکری و مجموعههای طنز عامهپسند است. او بر خلاف بسیاری از بازیگران که پس از ورود به دنیای تصویر، تئاتر را رها میکنند، همواره به صحنه وفادار مانده است. وی در نمایشهای متعددی به کارگردانی افسانه ماهیان، همایون غنیزاده و برادرش بورژین عبدالرزاقی بازی کرده است.
در حوزه افتخارات رسمی، وی برنده تندیس حافظ بهترین بازیگر زن کمدی از چهاردهمین جشن دنیای تصویر برای بازی در سریال «قهوه تلخ» شد. این جایزه تأییدی بر مهارت او در خلق شخصیتهای کمدی با لایههای روانشناختی بود. علاوه بر این، او در سالهای اخیر به عنوان داور یا مهمان ویژه در برنامههای استعدادیابی و مسابقات هنری نیز حضور داشته که نشاندهنده جایگاه تجربی او در این حرفه است.
دیدگاههای اخیر الیکا عبدالرزاقی در حوزههای مختلف
الیکا عبدالرزاقی در سالهای اخیر، به ویژه در سال ۱۴۰۴، دیدگاههای شفافی را درباره وضعیت حرفهای بازیگران زن در سینمای ایران مطرح کرده است. او در مصاحبههای اخیر خود بر لزوم امنیت شغلی هنرمندان تأکید داشته و از نبود ساختارهای حمایتی برای بازیگران پیشکسوت و میانسال انتقاد کرده است.
یکی از موضوعاتی که عبدالرزاقی همواره درباره آن صحبت کرده، موضوع بیماری «التهاب نخاع» است که در سن ۱۱ سالگی به آن مبتلا شد و باعث ایجاد محدودیت حرکتی در پای چپ او گشت. او با رویکردی مثبتگرایانه، این مسئله را نه به عنوان یک نقص، بلکه به عنوان بخشی از هویت و اراده خود در مسیر موفقیت معرفی کرده است. دیدگاه او در این زمینه باعث الهامبخشی به بسیاری از افراد دارای توانخواهی شده است. او معتقد است که بازیگر باید بتواند از فیزیک خود، با تمام ویژگیها و محدودیتهایش، به عنوان ابزاری برای خلق نقش استفاده کند.

حواشی و فعالیتهای الیکا عبدالرزاقی در سال ۱۴۰۴
در سال ۱۴۰۴، نام الیکا عبدالرزاقی بار دیگر با حضور در پروژههای جدید شبکه نمایش خانگی و فعالیتهای اجتماعیاش بر سر زبانها افتاده است. او که همواره سعی کرده از حواشی زرد فاصله بگیرد، اخیراً در مورد تغییرات در سبک زندگی و رویکردهای حرفهای خود مطالب جدیدی را به اشتراک گذاشته است.
یکی از موارد مورد بحث در سال جاری، حضور او در پروژههایی است که با محوریت توانمندسازی زنان ساخته شدهاند. همچنین شایعات و اخبار پیرامون همکاری مجدد او با چهرههای شاخص کمدی پس از چند سال وقفه، در رسانهها بازتاب داشته است. او همچنین در فضای مجازی به فعالیتهای خیریه در حوزه سلامت و بیماریهای نادر پرداخته و از اعتبار هنری خود برای آگاهیبخشی در این زمینهها استفاده کرده است.
جزئیات زندگی مشترک و همکاریهای هنری
الیکا عبدالرزاقی در سال ۱۳۹۱ با امین زندگانی، بازیگر سینما و تلویزیون، ازدواج کرد. این زوج که هر دو از چهرههای شناختهشده هستند، در چندین پروژه مشترک نیز حضور داشتهاند. روابط حرفهای و شخصی این دو هنرمند همواره مدلی از ثبات در فضای هنری ایران تلقی شده است. آنها در نمایشهای تئاتری متعددی در کنار هم به صحنه رفتهاند که از جمله آنها میتوان به نمایش «آکواریوم» اشاره کرد.
عبدالرزاقی در گفتوگوهای خود اعلام کرده است که تفاوتهای شخصیتی او و همسرش باعث ایجاد تعادل در زندگیشان شده است. در حالی که او شخصیتی پرانرژی و برونگرا دارد، امین زندگانی آرامتر است و این همپوشانی در پروژههای مشترک آنها نیز به وضوح دیده میشود.
تحلیل سبک بازیگری الیکا عبدالرزاقی
سبک بازیگری عبدالرزاقی را میتوان «بازیگری فیزیکال» نامید. او از تمام اجزای صورت و حرکات بدن برای انتقال حس استفاده میکند. در کارهای طنز، او استاد استفاده از توقفهای ناگهانی (Pause) و تغییر لحن است. در مقابل، در آثار درام، او با کنترلی بیشتر و تکیه بر نگاه، نقشهای جدی را ایفا میکند.
او در سریالی مانند «سرباز»، توانست چهرهای متفاوت از خود ارائه دهد که با نقشهای کمدی سابقش فاصله زیادی داشت. این تنوع در انتخاب نقش نشاندهنده هوشمندی او در پرهیز از کلیشهشدن است. وی در سال ۱۴۰۴ نیز با انتخاب فیلمنامههایی که چالشهای روانشناختی بیشتری دارند، نشان داده که همچنان به دنبال تجربه فضاهای جدید در بازیگری است.
لیست برخی از آثار شاخص الیکا عبدالرزاقی
در ادامه به برخی از مهمترین فعالیتهای این هنرمند اشاره میشود:
مجموعههای تلویزیونی: باغ مظفر، گنج مظفر، مرد هزارچهره، در حاشیه ۱ و ۲، هیئت مدیره، سرباز، برف بیصدا میبارد.
شبکه نمایش خانگی: قهوه تلخ، ویلای من، شوخی کردم، عطسه، فینت، ارتش سری، اسکار.
آثار سینمایی: مومیایی ۳، جایی برای زندگی، فرزند صبح، زنان ونوسی مردان مریخی.
تئاتر: ملاقات با بانوی سالخورده، باغ آلبالو، دن کامیلو، پرواز به تاریکی.
الیکا عبدالرزاقی با گذشت بیش از ۲۵ سال از شروع فعالیت خود، همچنان به عنوان یک نیروی محرک در پروژههای تصویری ایران شناخته میشود. او با مدیریت دقیق کارنامه هنری خود و حضور در پروژههای پرمخاطب سال ۱۴۰۴، ثابت کرده است که درک درستی از نیاز مخاطب و استانداردهای بازیگری دارد.















